Եթե ես հիմա չգրեմ, այլեւս չեմ գրի այդ մասին.. ժողովուրդ ջան, իմացեք ողջ ճշմարտությունը



Եթե ես հիմա չգրեմ, այլեւս չեմ գրի այդ մասին. Օնիկ Գասպարյանին վաղուց եմ ճանաչում, երբ Իջեւանի զորամասի հրամանատար էր, հետո՝ կորպուսի հրամանատար։ Այս մասին ֆեյսբուքյան իր էջում գրել է լրագրող Ոսկան Սարգսյանը: Նա, մասնավորապես, նշել է. «Ես միշտ սահմանի վերաբերյալ


նյութեր էի գրում, մենք երբեմն բուռն վե ճեր էինք ունենում, սակայն այդ մարդուն ճանաչեցի որպես հայրենասեր, հաստատակամ սպայի։ Անկեղծ ասած, երբ Արծրուն Հովհաննիսյանը ժողովրդին խաբում էր ռա զմա ճակատից կեղծ հաղթական զեկույցներով, ես մտածում էի, որ Օնիկ Գասպարյանը պետք է ընդվզի, բանակը պետք է կանխի հայրենիքի տարածքների հանձնումը։

Սակայն մենք երեւի շատ բան չգիտենք, հետո կիմանանք։ Օնիկ Գասպարյանի հետ կապված մի պատմություն ասեմ, որ ինքն է պատմել ինձ։ 1990-ականներին ինքը սահմանում ակ անի պայ թյունից վիրավորվել է, ոտքը ծնկից ներքեւ անդամահատել են Իջեւանի հիվանդանոցում։ Մարտական ընկերները ցանկացել են տեղափոխել Երեւան, սակայն Օնիկը դեմ է եղել, ասելով՝ դե, արդեն վիրահատել են։ Ընկերներն իր կամքին հակառակ տեղափոխել են Երեւան։

Իմ հին ընկեր, իմ հայրենակից, հրաշագործ բժիշկ Արտավազդ Սահակյանը նրա ոտքը զննելով՝ անդա մահատված տեղից վերեւ մի թել է կապել եւ գիշերը գնացել տուն։ Գիշերվա ժամը 4-ին Արտավազդ Սահակյանը վատ բան կանխազգալով՝ եկել է հիվանդանոց եւ տեսել, որ իր կապած թելը խորը մ խ րճվել է Օնիկի ոտքի մեջ։

Դա նշանակում է, որ գազային գան գրենա՝ փտ ախտ էր սկսվել, եթե Արտավազդ Սահակյանը առավոտյան գործի գնար, գան գրենան կբարձրանար դեպի կոկորդ եւ կս պաներ Օնիկին։

Արտավազդ Սահակյանը վիրահատելով՝ փրկել է Օնիկ Գասպարյանի կյանքը։ Ես չեմ ցանկանում հերոսացնել Օնիկին, սակայն 30 տարվա լրագրողական աշխատանքի ընթացքում նրա մասին միայն լավ բաներ եմ լսել: Հայրենիքիս համար դ ժվարին պահին ես ՀՀ զինված ուժերի, Օնիկ Գասպարյանի կողքին եմ, Օնիկն էլ ինձնից թող չնեղանա, որ իր պատմածը հրապարակեցի»:

If I do not write now, I will not write about it anymore. I have known Onik Gasparyan for a long time, when he was the commander of the Ijevan military unit, then the commander of the corps. Journalist Voskan Sargsyan wrote about this on his Facebook page. He, in particular, noted. “I always wrote materials

about the border, we sometimes had a storm, but I recognized that man as a patriotic, determined officer. Frankly speaking, when Artsrun Hovhannisyan was deceiving the people with false victory reports from the front, I thought that Onik Gasparyan should revolt, the army should prevent the surrender of the homeland.

But we probably do not know much, we will know later. Let me tell you a story related to Onik Gasparyan that he told me. In the 1990s, he was injured in an explosion at the border, and his leg was amputated below the knee in Ijevan hospital. The comrades-in-arms wanted to move to Yerevan, but Onik was against, saying, well, they have already operated. The friends moved to Yerevan against his will.

My old friend, my compatriot, miracle-working doctor Artavazd Sahakyan, examining his leg, tied a string above the place where he died and went home at night. At 4 o’clock at night, Artavazd Sahakyan, anticipating something bad, came to the hospital and saw that the thread he had tied had penetrated deep into Onik’s leg.

It means that the gas station was full of rot, if Artavazd Sahakyan went to work in the morning, the station would rise to his throat and kill Onik.

Artavazd Sahakyan operated and saved Onik Gasparyan’s life. I do not want to glorify Onik, but I have only heard good things about him during my 30 years in journalism.

Wenn ich jetzt nicht schreibe, werde ich nicht mehr darüber schreiben. Ich kenne Onik Gasparyan schon lange, als er Kommandeur der Ijevan-Militäreinheit und dann Kommandeur des Korps war. Der Journalist Voskan Sargsyan schrieb darüber auf seiner Facebook-Seite. Er bemerkte insbesondere. “Ich bin immer an der Grenze

Ich habe Artikel geschrieben, manchmal hatten wir große Probleme, aber ich erkannte diese Person als patriotischen, entschlossenen Offizier. Ehrlich gesagt, als Artsrun Hovhannisyan das Volk mit falschen Siegesberichten von der Front täuschte, dachte ich, Onik Gasparyan sollte revoltieren, die Armee sollte die Übergabe des Heimatlandes verhindern.

Aber wir wissen wahrscheinlich nicht viel, wir werden es später wissen. Lassen Sie mich Ihnen eine Geschichte über Onik Gasparyan erzählen, die er mir erzählt hat. In den 1990er Jahren wurde er bei einer Explosion an der Grenze verletzt und sein Bein im Krankenhaus von Ijevan unterhalb des Knies amputiert. Die Mitstreiter wollten nach Eriwan ziehen, aber Onik war dagegen und sagte, nun, sie haben bereits operiert. Die Freunde zogen gegen seinen Willen nach Eriwan.

Mein alter Freund, mein Landsmann, wundertätiger Arzt Artavazd Sahakyan, der sein Bein untersuchte, band eine Schnur über die Stelle, an der er starb, und ging nachts nach Hause. Um 4 Uhr nachts kam Artavazd Sahakyan, der etwas Schlimmes erwartete, ins Krankenhaus und sah, dass der Faden, den er gebunden hatte, tief in Oniks Bein eingedrungen war.

Das bedeutet, dass die Tankstelle voller Fäulnis war. Wenn Artavazd Sahakyan am Morgen zur Arbeit ging, stieg die Tankstelle an seine Kehle und tötete Onik.

Artavazd Sahakyan operierte und rettete Onik Gasparyan das Leben. Ich möchte Onik nicht verherrlichen, aber ich habe nur während meiner 30 Jahre im Journalismus gute Dinge über ihn gehört. Ich bin im Moment an der Seite der Streitkräfte der RA, Onik Gasparyan, für meine Heimat und lasse Onik nicht von mir beleidigt sein, weil er veröffentlicht hat, was er gesagt hat. “

Wenn ich jetzt nicht schreibe, werde ich nicht mehr darüber schreiben. Ich kenne Onik Gasparyan schon lange, als er Kommandeur der Ijevan-Militäreinheit und dann Kommandeur des Korps war. Der Journalist Voskan Sargsyan schrieb darüber auf seiner Facebook-Seite. Er bemerkte insbesondere. „Ich habe immer Materialien geschrieben:

Über die Grenze hatten wir manchmal einen Sturm, aber ich erkannte diesen Mann als patriotischen, entschlossenen Offizier. Ehrlich gesagt, als Artsrun Hovhannisyan das Volk mit falschen Siegesberichten von der Front täuschte, dachte ich, Onik Gasparyan sollte revoltieren, die Armee sollte die Übergabe des Heimatlandes verhindern.

Aber wir wissen wahrscheinlich nicht viel, wir werden es später wissen. Lassen Sie mich Ihnen eine Geschichte über Onik Gasparyan erzählen, die er mir erzählt hat. In den 1990er Jahren wurde er bei einer Explosion an der Grenze verletzt und sein Bein wurde im Krankenhaus von Ijevan unterhalb des Knies amputiert. Die Mitstreiter wollten nach Eriwan ziehen, aber Onik war dagegen und sagte, nun, sie haben bereits operiert. Die Freunde zogen gegen seinen Willen nach Eriwan.

Mein alter Freund, mein Landsmann, wundertätiger Arzt Artavazd Sahakyan, der sein Bein untersuchte, band eine Schnur über die Stelle, an der er starb, und ging nachts nach Hause. Um 4 Uhr nachts kam Artavazd Sahakyan, der etwas Schlimmes erwartete, ins Krankenhaus und sah, dass der Faden, den er gebunden hatte, tief in Oniks Bein eingedrungen war.

Das bedeutet, dass die Tankstelle voller Fäulnis war. Wenn Artavazd Sahakyan am Morgen zur Arbeit ging, stieg die Tankstelle an seine Kehle und tötete Onik.

Artavazd Sahakyan operierte und rettete Onik Gasparyans Leben. Ich möchte Onik nicht verherrlichen, aber ich habe nur während meiner 30 Jahre im Journalismus gute Dinge über ihn gehört.


Добавить комментарий

Ваш адрес email не будет опубликован. Обязательные поля помечены *